علی بیتاللهی رئیس بخش زلزلهشناسی مهندسی و خطرپذیری مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی در گفتوگویی با اشاره به زلزله هفته گذشته تهران، اظهار کرد: محدوده تحتتأثیر این رخداد از نظر جمعیتی اهمیت بالایی دارد و شهرهایی مانند پردیس، بومهن، رودهن، لواسانات و آبعلی را شامل میشود.
به گزارش تسنیم، وی با یادآوری اینکه در فاصله 30کیلومتری کانون زلزله 104 روستا قرار دارد، افزود: بر اساس بررسی صورتگرفته درباره کیفیت ساختوساز در شهرها و روستاها، حدود 30 درصد واحدهای مسکونی روستایی و حدود 15 درصد واحدهای مسکونی شهری (بر اساس آمار 1395) فاقد اسکلت هستند.
وی تصریح کرد: این واحدها در برابر زلزلههای بزرگ آسیبپذیر محسوب میشوند؛ ازاینرو ضرورت ارتقای کیفیت ساختوساز در این منطقه با توجه به شرایط فعال لرزهای آن بیش از پیش احساس میشود.
بیتاللهی پیشتر درباره زلزله تهران گفته بود: بر اساس گزارش مرکز لرزهنگاری و بررسیهایی که انجام شده است، این روند یک الگوی نسبتاً نرمال لرزهای است که با یک پیشلرزه آغاز میشود و با مجموعهای از پسلرزههای کوچکتر پایان مییابد، این موضوع نشان میدهد احتمال وقوع زلزله بزرگتر بسیار کم و ناچیز است، چراکه این پسلرزهها بیانگر رهایی تدریجی تنشهای باقیمانده در زمین هستند.
در زلزلههای بزرگ مانند پس از یک وقفه چندساعته، زلزله بزرگتری ثبت میشود
بیتاللهی تصریح کرد: در زلزلههای بزرگ مانند رودبار، بم و کرمانشاه معمولاً پس از یک وقفه چندساعته، زلزله بزرگتری ثبت میشود، اما در این مورد توالی پسلرزهها احتمال وقوع زلزله بزرگتر را بهمراتب کاهش میدهد.
وی گفت: محدوده رخداد این زلزله در محل تلاقی گسل شمال تهران با گسل مشاء، در حوالی روستای ایرا در شرق تهران قرار دارد. کانون این زمینلرزه حدود 40 کیلومتر با مرکز شهر تهران فاصله دارد؛ بنابراین این رخداد در شرق پایتخت و خارج از محدوده مرکزی شهر بوده است.
رئیس بخش زلزلهشناسی مهندسی و خطرپذیری مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی با بیان اینکه زون رخداد زلزله محل تلاقی گسل شمال تهران با گسل مشاء است، افزود: این زون لرزهای ذاتاً فعال است و زمینلرزههای متعددی در آن و اطراف آن رخ میدهد، این ناحیه بهسمت دماوند از نظر لرزهخیزی فعالتر از محدوده شهر تهران است و در مناطق 22گانه پایتخت نیز رخداد لرزهای شدید بسیار نادر است.
آخرین زلزله مخرب تاریخی تهران نیز مربوط به سال 1830 میلادی است
بیتاللهی ادامه داد: این زمینلرزه رخدادی عجیب و غیرمنتظره نبوده است و زون شرق تهران بهعنوان یک ناحیه فعال لرزهای شناخته میشود. مخاطبان زلزله دماوند در سال 1396 را نیز که در تهران احساس شد، بهخاطر دارند، آخرین زلزله مخرب تاریخی تهران نیز مربوط به سال 1830 میلادی و در حدود 60کیلومتری همین ناحیه و در محدوده دماوند بوده است.
وی اضافه کرد: این حقایق نشان میدهد منطقه، یک پهنه فعال لرزهخیز با سرشت طبیعی زلزلهخیزی است و این رخدادها بخشی از رفتار طبیعی زمین محسوب میشوند. این زلزلهها تا حدی موجب تخلیه انرژی ذخیرهشده در زمین میشوند و میتوانند از وقوع زلزلههای بزرگتر جلوگیری کنند.
